Modern Anlatılarda Geleneksel Çocuk Oyunları

Geleneksel Çocuk Oyunları

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.61620/tfa.138

Anahtar Kelimeler:

edebiyat, kültür, çocukluk, geleneksel çocuk oyunları, anlatı

Özet

Bu çalışma, modern Türk edebiyatının öykü, roman ve anı türlerine ait örneklerinde geleneksel çocuk oyunlarının temsili ve bu oyunların kültürel sürekliliğe katkısını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada betimleyici içerik analizi yöntemi kullanılmış; metinlerdeki oyun sahneleri, oyuncaklar, mekânlar ve çocuk davranışları üzerinden kültürel, toplumsal ve toplumsal cinsiyet boyutları yorumlanmıştır. İncelenen eserlerde sokak, bahçe ve mahalle mekânları; çocukların sosyalleştiği, oyun repertuvarını paylaştığı ve kültürel belleği aktardığı alanlar olarak öne çıkmaktadır; anlatılarda bilye, topaç, uçurtma gibi oyuncaklarla oynanan oyunlarla saklambaç, birdirbir gibi oyunlar, eğlence amaçlı olmakla birlikte toplumsal değerlerin, sözlü kültürün ve kuşaklar arası aktarımın araçları olarak da işlev görür. Anlatılar ayrıca, oyunların toplumsal cinsiyet rollerini biçimlendirme ve kimi durumlarda esnetme işlevini de ortaya koymaktadır. Erkek çocukların daha hareketli ve rekabete dayalı oyunlara, kızların ise ev içi rol taklitlerine dayalı oyunlara ya da hemcinsleriyle ip atlama, seksek gibi oyunlara yönelmesi, toplumsal beklentilerin çocuk oyunlarına yansıması olarak gözlenir. Bununla birlikte bazı anlatılarda cinsiyet sınırlarının esnekliği ve birlikte oyun oynama deneyimleri de vurgulanmaktadır. Çocuk oyunları hem bireysel deneyimin bir parçası hem de toplumun kültürel belleğini koruyan, kuşaklar arası bağları güçlendiren dinamik bir kültürel alan olarak edebiyatın estetik düzleminde varlığını sürdürmektedir.

Referanslar

Acar, S. (2004). Dostluk hüznü paylaşmaktır. 2. bs., İstanbul: Can.

Ağaoğlu, S. (2013). Hayat bir macera. İstanbul: Yapı Kredi.

Ahmet Rasim (1987). Falaka (haz. M. S. Boz). İstanbul: Arba.

Akbal, O. (2018). Garipler Sokağı. İstanbul: Doğan.

Bilbaşar, K. (1981). Zühre ninem. İstanbul: Yazko.

Dervişoğlu, E. (2020). Türk edebiyatında oyun ve oyuncak. Ankara: Ürün.

Emine Işınsu (1991). Kaf dağının ardında. 2. bs., İstanbul: Ötüken.

Emiroğlu, K. (2002). Gündelik hayatımızın Tarihi. 3. bs., Ankara: Dost Kitabevi.

Erhat, A. (1996). En hakiki mürşit. İstanbul: Cem.

Geçili, D. (2023). Uçurtmanın Tarihi Gelişimi ve Osmanlı Devleti’nde Askeri Amaçlı Kullanılması. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, 17, 152-168. doi.org/10.21021/osmed.1251869

Gültekin Emre (2008). Yitik kent ankara. İstanbul: Heyamola.

Güney, N. (2005). Çocuk ve Oyun. Kebikeç, 19, 245-252.

Gürpınar, H. R. (2009). Şıpsevdi. 2. bs., İstanbul: Everest.

Hisar, A. Ş. (1956). Geçmiş zaman köşkleri. İstanbul: Varlık.

Huizinga, J. (2017). Homo ludens (çev. Mehmet Ali Kılıçbay). 6. bs., İstanbul: Ayrıntı.

Kaygusuz, S. (2002). Doyma noktası. 2. bs., İstanbul: Can.

Kutlu, M. (2018). Hayat güzeldir. 15. bs., İstanbul: Dergâh.

Kür, İ. (2008). Yıllara mı çarptı hızımız. İstanbul: Everest.

Meriç, N. (2006). Çisenti. 2. bs., İstanbul: Yapı Kredi.

Mungan, M. (2015). Harita metod defteri. İstanbul: Metis.

Onur, B. (2013). Müze ve oyun kültürü. Ankara: İmge Kitabevi.

Onur, B. (2019) Değişen çağ değişen çocukluk. Ankara: İmge Kitabevi.

Özdemir, N. (2006a). Türk çocuk oyunları I. Ankara: Akçağ.

Özdemir, N. (2006b). Türk çocuk oyunları II. Ankara: Akçağ.

Özdoğan, B. (2014). Çocuk ve oyun/çocuğa oyunla yardım. 6. bs., Ankara: Anı.

Özdoğan, M. M. (2005). Oyun, ütopya ve spor. Toplum ve Bilim, 103, 44-52.

Özhan, M. (1997). Türkiye’de çocuk oyunları kültürü. Ankara: Feryal.

Pamuk, O. (2006). Cevdet bey ve oğulları. 20. bs., İstanbul: İletişim.

Saçlıoğlu, M. Z. (2009). Rüzgâr geri getirirse. 2. bs., İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür.

Sormaz, F. (2012). Çocukluk, oyun ve oyuncak: sosyo-kültürel bir analiz. İstanbul: İkinci Adam.

Tanpınar, A. H. (1972) Huzur. İstanbul: Tercüman.

Tekin, L. (2008). Sevgili arsız ölüm. 20. bs., İstanbul: Everest.

Tez, İ. B. (1984). Taşlıtarladaki Ev. İstanbul: De

Yaşar Kemal (2017). Al gözüm seyreyle salih. 8. bs., İstanbul: Yapı Kredi.

Yavuzer, H. (2017). Çocuk psikolojisi. 41. bs., İstanbul: Remzi.

Yörükoğlu, A. (2010). Çocuk ruh sağlığı. 30. bs., İstanbul: Özgür.

Yücel, H. Â. (2007). Geçtiğim günlerden. 3. bs., İstanbul: İletişim.

İndir

Yayınlanmış

2026-06-27

Nasıl Atıf Yapılır

Dervişoğlu, E. (2026). Modern Anlatılarda Geleneksel Çocuk Oyunları: Geleneksel Çocuk Oyunları. Türk Folklor Araştırmaları, (373), 44–68. https://doi.org/10.61620/tfa.138

Sayı

Bölüm

Araştırma makaleleri

Benzer Makaleler

1 2 3 4 5 6 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.